پنجمین پرتاب موفق موشک فضایی نوری در کره‌جنوبی، فقط یک موفقیت علمی و فناورانه نیست؛ نشانه ورود این کشور به مرحله جدیدی از تجاری‌سازی صنعت فضایی است.
موشک ۲۰۰ تنی نوری روز ۷ اکتبر از مرکز فضایی نارو پرتاب شد و پنج ماهواره کوچک NEONSAT را در مدار قرار داد. این ماهواره‌ها بخشی از یک منظومه ۱۰ ماهواره‌ای هستند که پس از تکمیل، می‌توانند بیش از سه بار در روز از شبه‌جزیره کره تصویربرداری کنند و هر منطقه را ظرف ۲۴ ساعت دوباره رصد کنند.
اما اتفاق مهم‌تر، تغییر نقش بخش خصوصی است.
شرکت کره‌ای هانوا ائرواسپیس که فناوری نوری را از مؤسسه دولتی KARI دریافت کرده، از پرتاب چهارم مسئول ساخت و مونتاژ موشک شده و در پرتاب پنجم برای نخستین‌بار در آماده‌سازی و عملیات پرتاب نیز مشارکت کرده است.
همزمان، ۹ ماهواره کوچک دیگر که توسط دانشگاه‌ها، شرکت‌ها و مؤسسات تحقیقاتی کره‌ای ساخته شده‌اند، در همین مأموریت به فضا رفتند. این ماهواره‌ها برای کاربردهایی مانند پایش محیط‌زیست و دریا، ارتباطات نوری، آزمایش قطعات الکترونیکی، پیشرانش ماهواره‌ای، داروسازی و هوش مصنوعی طراحی شده‌اند.
به این ترتیب، کره‌جنوبی در حال عبور از مدل «دولت موشک می‌سازد و ماهواره پرتاب می‌کند» به مدل «دولت زیرساخت و فناوری ایجاد می‌کند و شرکت‌ها صنعت فضایی را به کسب‌وکار تبدیل می‌کنند» است.
این تحول یک زنجیره اقتصادی جدید ایجاد می‌کند: ساخت موتور و موشک، ماهواره، تجهیزات الکترونیکی، تجهیزات زمینی، خدمات پرتاب، ارتباطات ماهواره‌ای و مهم‌تر از همه فروش داده و خدمات ماهواره‌ای.
کره‌جنوبی برنامه دارد تا سال ۲۰۳۲ حداقل سالانه یک پرتاب نوری انجام دهد و به سمت ایجاد یک خدمت تجاری پرتاب ماهواره با محوریت بخش خصوصی حرکت کند.
البته کره هنوز با شرکت‌هایی مانند اسپیس‌ایکس فاصله دارد؛ نوری فعلاً یک‌بارمصرف است و تعداد پرتاب‌های آن پایین است. بنابراین کاهش هزینه، افزایش دفعات پرتاب و توسعه موشک‌های قابل استفاده مجدد، چالش‌های اصلی آینده خواهند بود.
اهمیت واقعی نوری در همین‌جاست: کره‌جنوبی نمی‌خواهد فقط به فضا برود؛ می‌خواهد از فضا یک صنعت، بازار و فرصت صادراتی جدید بسازد.
